Ailemizde, biri on sekiz yaşına geldiğinde, ona dünyayı – cinsellik dünyası da dahil olmak üzere – öğretmek bizim görevimizdir. Üvey kız kardeşim ve ben 18 yaşındayken bu sürece katılmıştık. Şimdi sıra, üvey oğullarımıza bunu öğretmeye geldi. Buna bir gelenek diyoruz, sanki bu durumu biraz olsun kolaylaştırıyormuş gibi. Ama yine de üvey oğlumun aletine ilk kez dokunurken gözlerinin içine bakmak zorundayım. Yıllardır bu anı korkuyla bekliyordum. Bugünden sonra ne olacak? Oğlum beni hâlâ sevecek mi? Aletini vajinama sonuna kadar soktuğunda bile beni hâlâ üvey annesi olarak görecek mi? Peki, bunu uzun zamandır istediğimi itiraf etmem durumu daha da kötüleştirir mi? Penisinin içimde zonkladığını hissetmek, menisini tatmak ve hissetmek istiyorum; onun da beni istemesini istiyorum. Belki üvey oğullarımızı paylaşabilir ve sonsuza dek birbirimize bağlı, daha da güçlü bir aile olabiliriz.